பாடம் 017: காணமுடியாதவன் பரமன் (பிரம்ம சூத்திரம் 1.2.21-23)

பார்ப்பவை அனைத்தும் பரமன் என்றாலும் பலருக்கும் இன்னும் பரமன் ரகசியமாகத்தான் இருக்கிறான். கண்ணால் காண முடியாதவன் பரமன் என்ற இந்த பாடத்தின் மூலம் பரமனை பற்றிய இன்னுமொரு விளக்கத்தை வேதம் நமக்களிக்கிறது. பார்ப்பதற்கும் காண்பதற்கும் ஒரு வித்தியாசம் உள்ளது. ஒரு குழந்தை பார்க்கிறது. ஆனால் பார்க்கும் பொருள்களை பற்றிய அறிவை அது அடைவதில்லை. பார்ப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் பார்ப்பதை அறியவும் செய்வதை காண்பது என்ற சொல் குறிக்கிறது. இந்த உலகத்தை வெறும் ஜடப்பொருளாக பார்க்காமல் பரமனின் வெளிப்பாடாக காண்பதை அனைவராலும் செய்யமுடியாது. இதற்கு இரண்டு காரணங்கள் உள்ளன.

முதல் காரணம்: அனைத்துக்கும் ஆதாரம் பரமன்

பரமனை காண முடியாமல் இருப்பதற்கு முதல் காரணம் அவனே முதல் காரணமாக இருப்பதால்தான். பானைக்கு ஆதாரம் களிமண். களி மண்ணுக்கு ஆதாரம் அணுக்களின் கூட்டமைப்பு. அணுக்களின் ஆதாரம் பரமன். பரமனுக்கு ஆதாரம் என்று எதுவும் கிடையாது. பரமன் தான் முதல் காரணம்.

நாம் பார்க்கும் எந்த ஒரு பொருளையும் வர்ணிக்க சொன்னால் நாம் ஒரு முக்கியமான ஒன்றை கவனிக்காமல் விட்டுவிடுவோம். உதாரணமாக ஒரு மரத்தை பார்க்கும் பொழுது அதில் கிளைகள், இலைகள், பூக்கள் என்று மரத்தின் அனைத்து பாகங்களையும் நாம் வரிசை படுத்துவோம். ஆனால் அந்த மரத்தின் மீது முழுவதும் படர்ந்து அதன் இருப்பை நமக்கு அறிவிக்கும் ஒளியை நாம் கவனிப்பதில்லை.

பரமன் ஒளிவடிவானவன். பரமன்தான் அனைத்து பொருள்களையும் விளக்குகிறான். ஆனால் நாம் பொதுவாக பரமனை காண்பதில்லை. ஒளியை வெளியிடும் பொருள்களான சூரியன், சந்திரன், விளக்கு ஆகியவற்றை நாம் பார்க்க முடியும். ஆனால் ஒளியை நம்மால் பார்க்கவே முடியாது. ஒளி இல்லாவிட்டால் முழுவதும் இருளாயிருக்கும். நம்மால் எதையும் பார்க்க முடியாது. ஒளி இருப்பதை நாம் அதனால் ஒளியேற்றப்பட்ட பொருள்களை பார்ப்பதனால் மட்டுமே அறிய முடியுமேயன்றி ஒளியை நேரடியாக பார்த்து அறிய முடியாது. எங்கும் இருளாயில்லாமல் நம்மால் எதையாவது பார்க்க முடிந்தால் அங்கு ஒளி இருக்கிறது என்று அறிந்து கொள்வோம். அது போல இந்த உலகம் இருப்பதை பார்க்கும்பொழுது நாம் பரமன் இருப்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

நான் ஒளியை நேரடியாக பார்த்தால் தான் ஒளி என்று ஒன்று இருக்கிறது என்று நம்புவேன் என்பது அறிவீனம். அது போல பரமனை நேரில் பார்க்க வேண்டும் என்ற துடிப்பும் அறிவீனம். அறிவுள்ளவர்கள் மட்டுமே தங்கள் ஞானக்கண்களால் பரமனை எப்பொழுதும் காண்கிறார்கள். மற்றவர்களுக்கு பரமன் காண முடியாதவனாகவே இருக்கிறான்.

இரண்டாம் காரணம்: காண்பவனை காண்பதரிது.

இருக்கும் இடத்தை விட்டு இல்லாத இடம் தேடி எங்கெங்கோ அலைந்தால் பரமனை காணமுடியாது. பரமன் இல்லாத இடம் என்றொன்றில்லை. அப்படிப்பட்ட இடத்தைதான் பெரும்பாலோர் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அறியாமைதான் இதற்கு காரணம். 

பரமார்த்த குருவின் பத்து சீடர்கள் ஒரு ஆற்றை நீந்தி கடந்த பின் எல்லொரும் பத்திரமாக கரை சேர்ந்துவிட்டார்களா என்பதை அறிய சீடர்களில் ஒருவன் அனைவரையும் விரலால் சுட்டிக்காட்டி எண்ணினான். தன்னை கூட்டி கொள்ளாததால் ஒன்பதை தாண்டி பத்து என்ற எண் யார் கூட்டினாலும் வரவில்லை. தொலைந்து போன பத்தாவது மனிதனை எல்லோரும் தேட ஆரம்பித்தார்கள். அப்பொழுது அங்கு வந்த குரு 'நீதான் அந்த பத்தாவது மனிதன்' என்ற அறிவை கொடுத்தார்.

இந்த அறிவை அடைவது அவ்வளவு சுலபமில்லை.

நாம் எந்த ஒரு பொருளை பார்க்கும் பொழுதும் நம் எண்ணங்கள் நம் கண்ணின் மூலம் வெளியேறி அந்த பொருளை விளக்கி மறுபடியும் நம் கண்ணின் மூலம் நமது மனதுக்குள் வந்து அங்கு பார்க்கப்பட்ட பொருளைப் போன்ற ஒரு எண்ணத்தினால் ஆன பொருளை வடிவமைக்கின்றன. இந்த காரியத்தை செய்ய நமது அகம்பாவத்தின் துணை அவசியம். நம் கண் பார்வை இங்குமங்கும் என்று பல இடங்களில் சென்றாலும் நாம் பார்க்க விரும்பும் பொருள்களை மட்டும் தான் பார்க்கிறோம். பாய்ந்து செல்லும் ஈட்டியின் முனைப்பகுதியில் இருக்கும் கூர்மையான இரும்பு பகுதிதான் வேட்டையாடப்படும் மிருகத்தின் உடலில் தைக்கும். அந்த கூர்மையான இரும்பு முனை போல் நம் எண்ண அலைகளின் முன்னிருந்து செயல்படுவது நமது அகம்பாவம். எனவே நாம் ஒரு பொருளை பார்ப்பதற்கு அகம்பாவத்தின் துணை அவசியம்.

அகம்பாவம் என்பது பரமன் என்ற உணர்வின் நிழல். நிலவின் வெளிச்சத்தின் துணையுடன் நம்மால் சூரியனை பார்க்கவே முடியாது. அது போல அனைத்தையும் விளக்கும் பரமனை அதன் பிரதிபலிப்பான அகம்பவத்தால் விளக்க முடியாது. சூரியனை பார்க்க நமக்கு நிலவின் துணை தேவையில்லை. சூரியன் சுயமாக பிரகாசிக்கும் தன்மை உள்ளது. அதை பார்க்க வேறு ஒரு ஒளி தேவையில்லை. அது போல பரமன் சுயமாக பிராகாசிக்கும் தன்மை உள்ளவன். நான் இருக்கிறேன் என்று உணர்வதற்கு நமக்கு நம் எண்ண அலைகளின் துணையோ, அகம்பாவத்தின் துணையோ அல்லது கண்ணின் துணையோ தேவையில்லை. எனவே பரமனான நான் இருக்கிறேன் என்பது ஞானிகளின் பார்வை.

நான் என் பக்கத்து வீட்டு மனிதரை பார்ப்பது போல் என் கண்கள் மூலம்தான் எனக்கு பரமன் தென்பட வேண்டும் என்று தேடுபவர்களுக்கு பரமன் காண முடியாதவனாகவே இருக்கிறான்.

முடிவுரை :

உலகத்தில் உள்ள எல்லா பொருட்களுமாக இருப்பது பரமன். நமது அகம்பாவம் பரமனின் பிரதிபலிப்பு. நமது அகம்பாவத்தின் துணையுடன் நாம் உலகில் இருக்கும் பொருட்களை அறிகிறோம். இந்த பேரண்டத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பொருளாக பரமனை நினைத்து அவனை தேடுவது அறிவீனம். நம்முடைய உணர்வாக இருந்து அனைத்தையும் நமக்கு உணர்த்தும் பரமனை நாம் நேரடியாக உணருவதே பரமனை காணும் வழி. இது வேதத்தை முறையாக பயின்றால் மட்டுமே முடியும். ஆகையினால் பெரும்பாலோரின் கண்களால் காணப்படாதவனாக இருக்கிறான் பரமன்.

பயிற்சிக்காக :

1. பார்ப்பதற்கும் காண்பதற்கும் என்ன வித்தியாசம்?

2. பரமனை நேரடியாக காண முடியாமல் இருப்பதற்கு என்ன காரணம்?

3. நாம் பொருட்களை பார்க்க நமது அகம்பாவம் எவ்விதம் துணை செய்கிறது?

4. அகம்பாவம் என்பது யாது?

5. பரமனை காணும் வழி யாது?

சுயசிந்தனைக்காக :

1. தியானத்தில் அமர்ந்திருக்கும்பொழுது நாம் இடம், காலம், காரணம் இவையனைத்தையும் கடந்து பரமனாகவே மாறிவிடுவோம் - இது உண்மையா?

2. பரமனை அறிந்து கொண்டால் நமது அகந்தை இன்னும் அதிகமாகிவிடும் - இது சரியா?

3. ஞானக்கண் என்றால் என்ன?

பாடம் 016: உள்ளிருந்து ஆள்பவன் பரமன் (பிரம்ம சூத்திரம் 1.2.18-20)

அவனன்றி ஓர் அணுவும் அசையாது. அணுக்களின் அசைவு மட்டுமே இந்த பேரண்டத்தில் உள்ள அத்தனை பொருட்களுமாக காட்சியளிக்கிறது. ஓயாமல் அலை பாய்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு அணுவும் எந்த இடத்தில் எப்பொழுது இருக்கவேண்டும் என்று முடிவு செய்வதும், ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் அனைத்து செயல்களை கட்டுபடுத்துவதும் பரமன்.

இந்த விதி சுயமுயற்சியும் பகுத்தறிவும் உள்ள நமக்கும் பொருந்தும். எந்த செயலை நாம் செய்யப்போகிறோம் என்பதில் நமக்கு இருப்பதாக தோன்றும் சுதந்திரம் ஒரு கற்பனையே. உள்ளிருந்து ஆட்சி செய்யும் பரமனே நமது அனைத்து செயல்களையும் அவற்றால் விளையும் பலன்களையும் தீர்மானிப்பவன்.

தனிமனிதனின் சுதந்திரம்

எப்பொழுது நாம் நம்மை சுற்றியிருக்கும் பொருட்கள் ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒரு பெயர் வைக்க ஆரம்பித்தோமோ அப்பொழுதிலிருந்தே நாம் இந்த பரந்த உலகத்திலிருந்து தனிபட்ட ஒரு சுதந்திரமான மனிதன் என்ற கற்பனை நமது மனதில் வளரத் தொடங்கிவிட்டது. உண்மையில் நாம் பரமனால் தோற்றுவிக்கப் பட்ட மாயமான உலகின் பிரிக்கமுடியாத ஒரு அங்கம்.

நமது கனவு உலகில் நாம் நம்மை சுற்றி பற்பல பொருள்களையும் மனிதர்களையும் பார்க்கிறோம். கனவில் நடமாடும் நமது உடலும் மற்ற மனிதர்களின் உடலும் நமது மனதால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட எண்ண உருவங்களே. ஆனால் நாம் ஒவ்வொரு உருவத்திற்கும் ஒரு பெயரிட்டு அவற்றில் ஒன்றுக்கு மட்டும் 'நான்' என்று பெயரிட்டு, அடிப்படையில் ஒன்றான உருவங்களை வேறுபடுத்துகிறோம். கனவில் நம்முடன் பேசும் ஒரு நபர் என்ன வார்த்தை பேசுகிறாரோ அது நமது மனதிலிருந்தே வருகிறது. அவரது பேச்சுக்கு என்ன பதில் நாம் சொல்லப்போகிறோம் என்பதும் நமது மனதில் தோன்றும் எண்ணமே. ஆயினும் பதில் சொல்வதில் மட்டும் நமக்கு ஒரு சுதந்திரம் இருப்பது போல் நாம் நினைத்து கொள்கிறோம். கனவில் நம் மனதால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு மனிதனும் என்ன செய்யப்போகிறார் என்பதில் 'அந்த நபருக்கு' எப்படி எந்த வித சுதந்திரமும் இல்லையோ அதேப்போல் கனவில் இருக்கும் எனக்கும் எவ்வித சுதந்திரமும் கிடையாது.

இந்த கனவு உதாரணம் நம் நிஜ வாழ்வுக்கும் முற்றிலும் பொருந்தும்.

விதி என்பதன் சரியான பொருள்

நம்முடைய செயல்களையும் அதனால் விளையும் பயன்களையும் தீர்மானிக்கும் நமக்கு அப்பாற்பட்ட ஏதோஒரு சக்தியை பொதுவாக நாம் விதி என்ற பெயரில் அழைக்கிறோம். இது தவறு. விதி என்பது நமது முழு கட்டுப்பாட்டுக்குள் இயங்கும் ஒரு தத்துவம். விதி என்பதன் சரியான பொருள் நாம் ஏற்கனவே செய்த செயல்களின் விளைவு என்பதே.

உள்ளிருந்து அனைத்தையும் ஆளுவது பரமன் என்கிறது வேதம். இதை நாம் அனுபவத்திலும் அறிகிறோம். எப்பொழுதெல்லாம் நாம் நினைத்தபடி எல்லாம் நடக்கின்றதோ அப்பொழுதெல்லாம் அவை சுயமுயற்சியின் பலனென்றும் எப்பொழுது எதிர்பாராமல் ஒரு நிகழ்ச்சி நடக்கிறதோ அப்பொழுது அதை விதி என்றும் நாம் அறியாமையில் பேசுகிறோம். உண்மையில் எல்லாம் அவன் செயல்.

இந்த உலகத்தில் நடக்கும் எந்த நிகழ்வும் தற்செயலாக நடப்பதில்லை. அனைத்து நிகழ்வுகளும் அனைவரின் செயல்களும் ஒரு அறிவியல் பூர்வமான கட்டுபாட்டுடன் மிகவும் உறுதியான கோட்பாடுகளின்படிதான் நடக்கின்றன.

இந்த கோட்பாட்டை விதி என்ற பெயரில் அழைக்கலாம். விதி என்பதற்கு சரியான பொருள் நமது செயலின் நேரடியான விளைவு என்பதே.

நமது ஒவ்வொரு செயலும் மூன்று வகையான விளைவுகளை ஏற்படுததும்.

முதல் விளைவு : நம் பாவ புண்ணியங்கள்

நமது ஒவ்வொரு செயலும் மற்றவருக்கு நன்மை ஏற்படுத்துகிறதா அல்லது துன்பம் தருகிறதா என்பதை பொறுத்து நமக்கு ஏற்படும் பாவ புண்ணியம் நமது செயல்களின் முதல் விளைவு. நமது செயல்களின் பலன்களாக நமக்கு கிடைக்கும் வெற்றி தோல்விகளை நமது பாவ புண்ணியம் மட்டுமே தீர்மானிக்கிறது. அதாவது நம்மிடம் இருக்கும் பணம், பெயர், புகழ், செல்வாக்கு, அனைத்து சுற்றத்தார்கள், நண்பர்கள், பகைவர்கள் மற்றும் நமது சுற்றுச்சூழல் இவையனைத்தும் நமது பாவ புண்ணியத்தினால் மட்டுமே ஏற்பட்ட விளைவுகள்.

வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற ஊக்கம், கடுமையான உழைப்பு, விடாமுயற்சி போன்ற பல்வேறு நல்ல குணங்கள் அவசியம் என்று நாம் பொதுவாக நினைப்பது தவறு. புத்தியுள்ள மனிதரெல்லாம் வெற்றி காண்பதில்லை. வெற்றி பெற்ற மனிதரெல்லாம் புத்திசாலி இல்லை. இது நம் அனைவருக்கும் தெரிந்த செய்திதான். ஆனாலும் நாம் நமது ஒவ்வொரு தோல்விக்கு பின்னும் அதன் காரணங்களை ஆராய்ந்து, இதனால்தான் நாம் தோல்வியடைந்தோம் என்று முடிவு செய்யாமலிருப்பதில்லை. அதே போல் 'உங்கள் வெற்றியின் ரகசியம் என்ன?' என்ற கேள்வியின் பதிலை நாம் ஆவலோடு எதிர்பார்க்கிறோம். வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்றவர்களின் அடிச்சுவடுகளை பின்பற்றினால் நமக்கும் வெற்றி கிடைக்கும் என்ற தவறான எண்ணம் நம்மை விட்டு அகல்வதில்லை. அனைவரின் வெற்றி தோல்விகளின் ஒரே ரகசியம் விதி. அதாவது நம் பாவ புண்ணியங்கள் மட்டுமே நமது வெற்றி தோல்விகளை முழுவதுமாக நிர்ணயிக்கின்றன.

பரமன் எங்கோ இருந்து கொண்டு நம் முயற்சிக்கேற்ற பலனை தராமலிருப்பதில்லை. பரமன் நம்முள்ளிருந்து நம் முந்தய செயல்களின் பலனாக நமக்கு கிடைக்க வேண்டிய பலனை தவறாமல் நம்மிடம் சேர்க்கிறான்.

இரண்டாம் விளைவு: நம் விருப்பு வெறுப்புகள்

பரமன் நம் உள் இருந்து நம்மை ஆட்டுவிப்பது நமது விருப்பு வெறுப்புகளின் மூலமே. நாம் என்ன செயல்களில் ஈடுபடுகிறோம் என்பது நம் விருப்பு வெறுப்புகளின் அடிப்படையிலேயே அமையும். நம் விருப்பு வெறுப்புகளை அவ்வளவு எளிதாக நம்மால் மாற்ற முடியாது. அவற்றை அறிவு பூர்வமாக நாம் நம்மிடம் ஏற்படுத்திக்கொள்ளும் சரியான பழக்கவழக்கங்களின் மூலமாக மட்டுமே மாற்ற முடியும்.

நமது அறிவும் நமது செயல்களின் விளைவே. ஆகவே நாம் எந்த செயல் செய்கிறோம் அதனால் என்ன பயன் கிடைக்கிறது ஆகிய இரண்டும் பரமனின் விளையாட்டு. நமக்கு அதில் எந்த வித சுதந்திரமும் கிடையாது.

மூன்றாம் விளைவு: நம் அறிவு

பரமன் ஆனந்த மயமானவன் என்ற அறிவோ நான்தான் பரமன் என்ற அறிவோ நம்மிடம் இயற்கையாக இருப்பதில்லை. ஆகவே உலகத்திலுள்ள பொருட்களில்தான் இன்பமிருக்கிறது என்ற அறிவின் அடிப்படையில் நமது செயல்கள் அமைகின்றன. நம் மனதிற்கு பிடித்தவற்றை அடையவும் பிடிக்காதவற்றை தவிர்க்கவும் தொடர்ந்து நாம் செயல்களில் ஈடுபடுகிறோம். இந்த செயல்களின் மூலம் நாம் எதிர்பார்க்கும் பலன் எப்போழுதும் கிடைப்பதில்லை. அதனால் நம் அறிவு பக்குவமடைகிறது. நமது அறிவின் திறத்திற்கேற்ப நமது செயல்களில் மாறுதல் ஏற்படுத்தி அதனால் தொடர்ந்து நாம் அறிவை பெருக்கிக் கொள்கிறோம்.

நமது செயல்களினால் நமக்கு கிடைக்கும் புண்ணியம் பெரும்பாலும் நாம் விரும்பும் பணம், பதவி, ஆரோக்கியம் போன்றவைகளாக நமக்கு பலன் கொடுக்கும். சில நேரங்களில் இந்த புண்ணியம் நல்ல ஆசிரியர் என்ற பலனையும் தரலாம். அப்பொழுது நாம் சரியான அறிவை பெற்று பரமனை அறிந்து கொள்கிறோம். அதன் பின் குறைவில்லாத இன்பத்துடன் இந்த உலக வாழ்வை அனுபவிக்க துவங்குகிறோம்.

முடிவுரை :

பரமன் நம்முடைய செயல்களின் மூலம் நம்மை உள்ளிருந்து ஆட்சி செய்கிறான். நமது செயல்கள் நம் அறிவையும் விருப்பு வெறுப்புகளையும் நமக்கு கொடுத்து அதன் மூலம் மேலும் செயல்களில் நம்மை ஈடுபடுத்துகிறது. நமது பாவ புண்ணியங்கள் நமது செயல்களின் பலன்களை நிர்ணயிக்கின்றன.

இப்படி எல்லாம் பரமனின் செயல் என்றால் நம் சுய முயற்சிக்கே இடம் இல்லையா என்ற கேள்வி எழக்கூடாது. ஏனெனில் பரமனும் நானும் வேறில்லை. நம்முடைய முயற்சிதான் பரமனின் மாயா சக்தியின் வெளிப்பாடு. இருப்பது ஒன்றுதான். அதை என்னுடைய சுயமுயற்சி என்றோ பரமனின் விளையாட்டு என்று சொல்வதோ அவரவர் விருப்பத்தைப் பொருத்தது. ஆனால் பரமனைப் பற்றி அறியாதவர்கள் எல்லாவற்றையும் தான்தான் செய்வதாக நினைத்துக் கொள்வதற்கும் பரமனை அறிய விரும்பும் நம் போன்றவர்கள் எல்லாவற்றையும் பரமன் உள்ளிருந்து ஆட்சி செய்வதால் நடக்கும் நாடகமாக நினைப்பதற்கும் மிகுந்த வேறுபாடு உண்டு.

எல்லாம் தன் செயல் என்று நினைத்து செயல்படுபவர்கள் எப்பொழுதும் தங்கள் செயல்களில் திருப்தி அடைவதில்லை. 'இன்னும் கொஞ்சம் நன்றாக செய்திருக்கலாம்' என்ற எண்ணம் எப்பொழுதும் அவர்களை வாட்டிக்கொண்டிருக்கும். அதே போல் அவர்கள் தங்கள் செயல்களின் பலன்களில் முழுமையான திருப்தி அடைவதில்லை. என்றும் ஏதாவது குறை இருந்து கொண்டேயிருக்கும்.

எல்லாம் அவன் செயல் என்று செயலாற்றுபவர்கள் 'குறையொன்றும் எனக்கில்லை' என்ற மனோபாவத்தை கொண்டவர்கள். இவர்கள் தங்களால் இயன்ற அளவு முழு ஈடுபாட்டுடன் ஒரு செயலில் ஈடுபடுவார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் பரமனின் ஒரு கருவியாக செயல்படுபவர்கள் என்ற உண்மையை அவர்கள் அறிந்தவர்கள். பலனில் அக்கறையில்லாமல் செயலில் எந்த குறையும் இல்லாமல் இன்பத்துடன் செயல்படுவார்கள். செயல்களினால் அவர்களுக்கு ஏற்படும் பலன்களை அவர்கள் தங்கள் முயற்சியோடு எந்நாளும் ஒப்பிட்டு பார்ப்பதில்லை. எனவே அவர்கள் இன்பத்திற்காகவன்றி இன்பமாக இருப்பதால் செயல்படுவார்கள்.

பயிற்சிக்காக :

1. நம் செயல்களினால் விளையும் மூன்று விளைவுகள் யாவை?

2. விதி என்பது யாது?

3. பரமன் எவ்வாறு நம் உள்ளிருந்து நம் செயல்களை கட்டுப்படுத்துகிறார்?

4. வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற நாம் என்ன செய்யவேண்டும்?

5. உள்ளிருந்து ஆட்சி செய்பவன் பரமன் என்ற உண்மையை தெரிந்து கொள்வதனால் என்ன பலன்?

சுயசிந்தனைக்காக :

1. 'எல்லாம் அவன் செயல்' என்றால் மக்கள் சோம்பேறிகளாக மாறிவிட மாட்டார்களா?

2. விதியை மதியால் வெல்லலாம் என்பதன் பொருள் என்ன?

பாடம் 015: பார்ப்பவை பரமன் (பிரம்ம சூத்திரம் 1.2.13-17)

நாம் காணுமிடமெங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருப்பவன் பரமன். பரமனை நம் கண்ணாலோ வேறு புலன்களாலோ அறியமுடியாது. இவ்விரு வாக்கியங்களில் இருப்பது போல் தோன்றும் முரண்பாட்டை 'பார்ப்பவை பரமன்' என்ற இப்பாடத்தின் மூலம் வேதம் நீக்குகிறது.

இருத்தல் என்பது பரமனின் இயல்பு.

ஒரு பொருள் உண்மையில் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதை அறிய நமக்கு நமது கண், காது போன்ற புலன்கள் மட்டும் போதாது. நம்முடைய அறிவும் தேவை. நாம் கண்ணால் காணும் ஒரு பொருள் ஒவ்வொரு நொடியும் மாறிக்கொண்டே இருந்தால் நாம் அந்த பொருளை இருக்கிறது என்று சொல்ல மாட்டோம். பூனை யானையாகவும் யானை புலியாகவும் தொடர்ந்து நம் கண்ணெதிரே மாறிக்கொண்டே இருந்தால் நாம் இங்கு ஏதோ மாயம் நடக்கிறது, பூனையோ யானையோ உண்மையில் எதுவும் இங்கு இல்லை என்று கூறுவோம். இவை இது மாதிரி ஒவ்வொரு நொடியும் மாறாமல் ஒவ்வொரு நாளும் மாறிக்கொண்டிருந்தால் நமது கருத்து என்னவாயிருக்கும்?

ஒரு பொருளை இருக்கிறது என்று சொல்வதற்கு அது என்றும் மாறாமல் இருக்க வேண்டும். இறந்த காலம், நிகழ் காலம், எதிர் காலம் ஆகிய மூன்று காலங்களிலும் எது மாறாமல் இருக்கிறதோ அதை மட்டுமே 'இருக்கிறது' என்ற சொல்லுக்கு பொருளாக கொள்ள முடியும். மற்றவை எதுவும் இல்லை. அவை இருப்பது போல தெரியும் மாயத்தோற்றங்களே.

அதாவது இந்த உலகம் இருப்பது போல தோன்றும் ஒரு மாயை. உண்மையில் அது இல்லவே இல்லை. இருப்பது பரமன் மட்டுமே.

ஒரு பொருள் இருக்கிறதா இல்லையா என்ற கேள்விக்கு எந்த வித ஆதாரமும் இல்லாமல் 'ஆம்' என்று நம்மால் பதில் சொல்ல முடியுமா? முடியும். 'நான் இருக்கிறேன்' என்ற ஒரே ஒரு பதிலைத்தான் நமது உடல், புலன்கள் மற்றும் மனது ஆகியவற்றின் துணையின்றி நம்மால் உறுதியாக உணரமுடியும். இந்த 'நான்' என்ற உணர்வே பரமன். பரமன் மட்டும்தான் இருக்கிறான். நமது உடல், புலன்கள், 'நான்' என்ற எண்ணத்துடன் கூடிய நம் மனம் இவையனைத்தும் மாறிக்கொண்டேயிருக்கும் இந்த உலகத்தைச் சேர்ந்தவை. ஆகவே அவை மாயை. இவற்றையெல்லாம் அறியும் நான் மாறாத பரமன்.

இந்த உலகத்தில் உள்ள அசையும் மற்றும் அசையா பொருட்கள் அனைத்தும் வெறும் அணுக்களின் கூட்டமைப்பேயாகும். அணுவின் அடிப்படை தன்மையை ஆய்ந்தறிந்த அறிஞர்கள் அணு என்பது உண்மையில் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதை தீர்மானமாக சொல்ல முடியாது என்று உறுதியாக சொல்கிறார்கள்.*a

உலகில் உள்ள பொருள்கள் அனைத்தும் 'இருத்தல்' என்ற தன்மையை பரமனிடமிருந்து கடன் வாங்கியுள்ளன என்ற வேதத்தின் கருத்தை விஞ்ஞானிகள் சந்தேகத்திற்கிடமில்லாமல் நிரூபித்துள்ளனர்.*b

நாம் இதை நமது அனுபவபூர்வமாகவும் அறிந்து கொள்ளலாம். நாம் கனவு காணும் பொழுது கனவுலகத்தில் இருக்கும் அனைத்து பொருட்களும் நமது எண்ணத்தின் வெவ்வேறு வடிவங்களே தவிர உண்மையில் அவற்றுக்கு 'இருத்தல்' என்ற தன்மையில்லை. நமது கனவு தொடரும் வரை கனவுலகில் இருக்கும் எல்லா பொருட்களும் இருப்பது போல் தோற்றமளிக்கும். கனவில் யாரேனும் நம்மிடம் நாம் அனுபவிக்கும் கனவுலகம் உண்மையல்ல, அது ஒரு மாயத் தோற்றம் என்று கூறினால் நாம் அவரை நம்ப மாட்டோம். கனவில் நடப்பதுதான் உண்மை என்ற உறுதி நம் மனதை விட்டு விலகாது. ஆனால் உறக்க நிலையிலிருந்து விழித்துக்கொண்டால் அதுவரை நாம் அனுபவித்த கனவுலகம் முழுவதும் ஒரு மாயை என்று உணர்வோம்.

அதே போல் இவ்வுலகை நாம் அனுபவிக்கும்பொழுது அது இல்லை, உலகம் ஒரு மாயை என்ற கூற்றை நாம் பொதுவாக அலட்சிய படுத்திவிடுவோம். ஆனால் வேதம் மற்றும் அறிவியல் அறிஞர்களின் கண்டுபிடிப்பு ஆகிய இரண்டும் இதை உறுதியுடன் கூறுவதால் நாம் 'உலகம் ஒரு மாயை' என்பதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை என்று சொல்லலாமே தவிர அதை உண்மையில்லை என்று கூறமுடியாது. உலகம் உருண்டை என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியாமல் இருப்பதில் தவறு இல்லை. ஆனால் உலகம் உருண்டையாக இருக்கமுடியாது என்று சாதிப்பதுதான் தவறு. அதே போல் இந்த உலகம் நமது கனவு உலகத்தைப் போல ஒரு மாயத்தோற்றம், உண்மையில் அது இல்லை என்ற கருத்தை நாம் நமக்கு புரிந்தாலும் புரியாவிட்டாலும் முதலில் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். பிறகு ஆசிரியரின் உதவியுடன் நமது சந்தேகங்களை தீர்த்துக் கொண்டு எப்படி கண்ணுக்கு முன்னால் இருந்து கொண்டிருக்கும் உலகத்தை இல்லை என்று சொல்ல முடியும் என்பதை உறுதியாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். குறைவில்லா இன்பத்தை நாம் அனுபவிக்க இந்த அறிவு மிகவும் முக்கியமானது.

நமது கனவிலிருக்கும் எந்த பொருளும் நமது எண்ணத்திற்கு அப்பாற்பட்டு இருக்கமுடியாது. அதேபோல் இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்து பொருட்களும் பரமனிடமிருந்து வேறானவையல்ல.

நமக்கு கனவுலகை உருவாக்கும் சக்தியிருப்பது போல பரமனுக்கு இந்த உலகத்தை இருப்பதாக காட்டும் சக்தி உண்டு. 'உண்மை' என்பது மூன்று வகைப்படும். கனவு என்பது நமக்கு மட்டும், கனவு காணும் நேரத்தில் மட்டும் இருக்கும் தனி உண்மை (Subjective reality). இவ்வுலகிலிருக்கும் அனைத்து பொருட்களும் நிகழ்வுகளும் நமக்கும் சுற்றியுள்ள மனிதர்களுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு இருக்கும் பொதுவான உண்மை (Relative reality). பரமன் மட்டுமே என்றும் மாறாத முக்கால உண்மை (Absolute reality). பொது உண்மையான நமது மனம் தனி உண்மையான கனவுலகத்தை படைப்பது போல முக்கால உண்மையான பரமன் இந்த பொது உண்மையான உலகத்திற்கு அடிப்படை.

முடிவுரை :

பரமன் மட்டுமே இருக்கிறான். இந்த உலகம் இருப்பது போல தோன்றும் மாயத்தோற்றம். கயிறு பாம்பாக தெரிவது போல பரமன் இந்த உலகமாக நம் கண்களுக்கு தெரிகிறான். கயிற்றை பாம்பாக பார்த்து பயம் கொள்ளுவது அறிவீனம். பார்க்கும் பாம்பு உண்மையில் கயிறுதான் என்ற அறிவு நமக்கு ஏற்பட்டால் நமது பயம் தெளிந்து நிம்மதி பிறக்கிறது.

கனவிலிருந்து விழித்தவுடன் கனவில் அனுபவித்த துன்பங்கள் எப்படி உடனே மறையுமோ அது போல தகுந்த ஆசிரியரின் உதவியுடன் நாம் இந்த மாய உலகத்திலிருந்து விழித்துக்கொண்டால் வாழ்க்கையில் நடக்கும் நிகழ்வுகள் உண்மைகள் அல்ல என்று புரிந்து கொள்வோம். பின் வாழ்வு முழுவதும் குறைவில்லாத இன்பம்தான்.

பயிற்சிக்காக :

1. மூன்று விதமான உண்மைகள் யாவை?

2. இருப்பது போல் தோற்றமளிக்கும் இந்த உலகம் உண்மையில் இல்லை என்பதை அறிவியல் மூலம் விளக்குக.

3. நான் என்ற உணர்விற்கும் நான் என்ற நினைவிற்கும் என்ன வேறுபாடு?

சுயசிந்தனைக்காக :

1. நம் வீட்டில் நடக்கும் ஒரு சோக நிகழ்வை கனவாக கருதி எப்படி நம்மால் தொடர்ந்து இன்பமாக இருக்க முடியம்?

2. மாறாத உண்மையைத்தவிர எப்பொழுதும் மாறிக்கொண்டே இருக்கும் உண்மை என்று ஏதேனும் இருக்கிறதா?

3. கனவு காணும் பொழுதே இது கனவுதான் என்ற அறிவுடன் கனவில் நடக்கும் நிகழ்வுகளில் பங்கேற்க முடியுமா?

*a Uncertainty principle of Werner Heisenberg

*b MIT's Frank Wilczek and Richard Feynman

பாடம் 014: இருதயத்தில் இருக்கும் இருவர் (பிரம்ம சூத்திரம் 1.2.11-12)

நான் பரமன் என்றால் என்னை சுற்றி இருக்கும் மற்றவர்கள் யார் என்ற கேள்விக்கு நமது இருதயத்தில் இருப்பது இருவர் என்ற கருத்தின் மூலம் வேதம் பதிலளிக்கிறது.

இந்த உலகில் பல்லாயிரக்கணக்கான உயிரினங்கள் உள்ளன. உண்டு உறங்கி இனப்பெருக்கம் செய்து மரிக்கும் அனைத்தும் உயிருள்ள ஜீவராசிகள் ஆகும். இந்த நான்கு வேலைகளையும் ஜடமான பருவுடலை செய்யத்தூண்டுவது அதனுள் வசிக்கும் நுண்ணிய உடலே. உயிரினங்களை மண்ணில் பிறப்பவை, ஈரத்தில் தோன்றுபவை, முட்டையிட்டு குஞ்சு பொறிப்பவை, குட்டி போட்டு பால் கொடுப்பவை என நான்காக பிரிக்கலாம். இந்த நான்கு வகை உயிரினங்களுக்குள்ளும் நுண்ணிய உடல்கள் உள்ளன.

ஆனால் நுண்ணிய உடல்களுக்குக்கூட தானாக செயல்படும் சக்தி கிடையாது.

அவை செயல் பட பரமனை சார்ந்து உள்ளன. நுண்ணிய உடல்களுக்கு கண்ணாடியைப்போல் பரமனை பிரதிபலிக்கும் சக்தியுண்டு. இருப்பது ஒரே சூரியன் என்றாலும் எண்ணிலடங்கா பிம்பங்கள் இருக்கலாம். அது போல இருக்கும் ஒரே பரமன் எண்ணிலடங்கா நுண்ணிய உடல்களில் பிம்பமாக தோன்றுகிறான். ஒரு பெரிய நிலைக்கண்ணாடியின் அருகே நாம் அமர்ந்திருக்கும்பொழுது சட்டென்று பார்ப்பவர்களுக்கு நாம் ஒருவராக இல்லாமல் இருவராக தோன்றலாம். இவ்வாறு ஒருவரை இருவராக பார்ப்பது தவறான பார்வை. வெவ்வேறு கோணங்களில் ஒராயிரம் கண்ணாடிகள் அமைக்கப்பட்ட ஒரு அறையில் நாம் நுழைந்தால் எந்தபக்கம் பார்த்தாலும் நம்மைப் போல் ஒரு மனிதர் பார்வைக்கு தெரிவார். ஒவ்வொரு பிம்பமும் ஒவ்வொரு கோணத்திலிருந்தாலும் அவையனைத்தும் நாம்தான் என்ற உறுதியான எண்ணம் நம்மை விட்டு மறைவதில்லை.

ஆனால் நிஜ வாழ்வில் இந்த தவறை செய்து கொண்டிருக்கிறோம். பரமனின் எண்ணற்ற பிம்பங்களை பார்க்கும் நாம் அவையனைத்தும் தனித்தனியான உணமைகளென்றும் உண்மையில் இருக்கும் பரமனை இல்லையென்றும் தவறாக நினைத்துக் கொண்டுள்ளோம். நாம் பார்க்கும் உயிரினங்கள் அனைத்தும் பார்வைக்கு வெவ்வேறு மாதிரியிருந்தாலும் வெவ்வேறு மாதிரி இயங்கினாலும் அவையனைத்தும் பரமனின் பிம்பங்களே.

மின்விளக்கு, மின்விசிறி, குளிர்சாதனப்பெட்டி போன்ற மின்சார சாதனங்கள் நாற்காலி, கட்டில் பொன்ற பொருட்களைப் போலன்றி 'தானாக' இயங்கும் சக்தியுடன் கூடியவை. மின்சாரத்தை எடுத்துக்கொண்டு அதன் மூலம் ஒளிர்வது, சுழல்வது போன்ற வெவ்வேறு செயல்களை செய்வதால் இவை நாற்காலி, கட்டில் போன்ற பொருட்களை விட உயர்ந்தவை போல தோன்றும். ஆனால் உண்மையில் இவ்வேலைகளனைத்தையும் செய்வது மின்சாரம் மட்டுமே. இதேபோல்தான் பரமனிடமிருந்து அறியும் சக்தியை பெற்று ஜீவராசிகளனைத்தும் எல்லா செயல்களை செய்கின்றன. உண்மையில் செயலாற்றுவது பரமனின் சக்தியே. நுண்ணிய உடலுக்கு பரமனை பிரதிபலிக்கும் சக்தி இருப்பதால் உணர்வு மயமான பரமனின் பிம்பம் 'தானே' வேலை செய்வதைப் போல ஒரு தோற்றம் ஏற்படுகிறது. நமது ஒவ்வொரு அசைவையும் வெவ்வேறு மாதிரி அசையும் பிம்பங்களாக அறையிலிருக்கும் கண்ணாடிகள் காண்பித்தாலும் எப்படி நாம் வேறு நமது பிம்பங்கள் வேறு என்று நினைக்க மாட்டோமோ அது போல இவ்வுலகில் இருக்கும் அனைத்து உயிரினங்களின் அனைத்து செயல்பாடுகளும் பரமனின் செயல்பாடு என்று நாம் உணரவேண்டும்.

பரமாத்மாவும் ஜீவாத்மாவும்

பரமனை பரமாத்மா என்றும் ஒவ்வொரு நுண்ணிய உடலிலும் பிரதிபலிக்கும் பரமனின் பிரதிபிம்பங்களை ஜீவாத்மாக்கள் என்றும் வேதம் நமக்கு விளக்குகிறது. ஒரு அறையில் அமர்ந்திருப்பது நான் மற்றும் என் எதிரில் இருக்கும் நிலைக்கண்ணாடியில் அமர்ந்திருக்கும் எனது பிம்பம் ஆகிய இருவர் என்று சொல்வது போல நம் இருதய குகைக்குள் வசிப்பவர்கள் பரமாத்மா மற்றும் ஜீவாத்மா என்ற இருவர் என்று வேதம் கூறுகிறது. இது எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பொருந்தும். ஏனெனில் எல்லா உயிரினங்களுக்குள்ளும் பரமாத்மாவை பிரதிபலிக்கும் நுண்ணிய உடல் உள்ளது.

ஆயிரம் கண்ணாடிகளில் எண்ணிக்கையற்ற அளவில் என் முகம் தெரிந்தாலும் இருப்பது நான் ஒருவனே. எண்ணிக்கையிலடங்கா ஜீவாத்மாக்கள் இருந்தாலும் உண்மையில் இருப்பது பரமன் மட்டுமே. ஆக இருதய குகைக்குள் இருக்கும் இருவரும் ஒருவரே என்று வேதம் விளக்குகிறது.

கண்ணாடிகளில் தெரியும் நம் எந்த பிரதிபிம்பத்தை காண்பித்து 'இது யார்' என்று கேட்டாலும் 'நான்' என்று தயங்காமல் பதில் சொல்லுவோம். அது போல நாம் ஒவ்வொரு ஜீவாத்மாவும் பரமாத்மாதான் என்று உணரவேண்டும்.

நுண்ணிய உடலில் வேறுபாடு:

மின்சார சாதனங்கள் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று வேறுபடுவது போல வெவ்வேறு உயிரினங்களில் இருக்கும் நுண்ணிய உடல்கள் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று வெகுவாக வேறுபடும். ஒவ்வொரு நுண்ணிய உடலும் எண்ணிக்கையிலடங்கா பிறவிகள் எடுத்து பற்பல செயல்களை செய்து அவை மூலம் விருப்பு-வெறுப்புகளையும் அறிவையும் சேகரித்து வைத்துள்ளன. செய்யும் செயல்கள் அளவிலும் தன்மையிலும் வேறுபடுவதால் நுண்ணிய உடல்கள் வேறு படுகின்றன. மனதின் தன்மைக்கேற்றாற்போல் அவற்றின் செயல்பாடு அமையும். நமது அனுபவத்திலிருந்து மனிதர்கள் பலவிதம், ஒவ்வொருவரும் ஒருவிதம் என்பது நமக்கு தெரிந்த செய்திதான். ஆனால் ஏன் மனிதர்கள் ஒருவரிடமிருந்து மற்றவர் வேறுபடுகிறார்கள் என்ற கேள்விக்கு சரியான விடை வேதத்தில் மட்டுமே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. சமூகவியல் அறிஞர்கள் இந்த வேறுபாட்டிற்கு பாரம்பரியம், வளர்க்கப்பட்ட விதம், சுற்றுப்புற சூழல், கொடுக்கப்பட்ட வாய்ப்புகள் என்று பல தவறான காரணங்களை போதித்து வருகிறார்கள்.

நாம் ஒருவரிடமிருந்து ஒருவர் வேறுபட்டு இருப்பதற்கு நாம் என்ன செயல்களில் ஈடுபடுகிறோம் என்பது மட்டுமே காரணம். எண்ணிலடங்கா பிறவிகள்தோறும் நாம் செய்து வரும் செயல்கள் நமது அறிவையும் விருப்பு-வெறுப்புகளையும் வெவ்வேறு நிலையில் வேறுபடுத்தியுள்ளன. நுண்ணிய உடலின் தன்மை மட்டும் வேறுபடுகிறதே தவிர எல்லா நுண்ணிய உடல்களும் ஒரே பரமனை பிரதிபலிப்பதன் மூலம்தான் இயங்குகின்றன. எப்படி மின்விளக்கை இயக்கும் மின்சாரத்திற்கும் மின்விசிறியை இயக்கும் மின்சாரத்திற்கும் எவ்வித வேற்றுமையுமில்லையோ அதே போல மரம்,செடி, கொடிகளில் உள்ள ஜீவாத்மாவிற்கும் ஆடு, மாடு மற்றும் மனிதன் போன்ற உயிரினங்களிடம் உள்ள ஜீவாத்மாவிற்கும் அடிப்படையில் எவ்வித வேறுபாடும் கிடையாது.

பருவுடலில் வேறுபாடு:

உயிரினங்களின் பருவுடல்களும் வெகுவாக ஒன்றிலிருந்து மற்றது மாறுபட்டுள்ளது. உதாரணமாக மனிதன், ஆடு, புறா ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று உருவத்தில் வேறுபட்டு இருப்பதற்கும் மேலே விவரிக்கப்பட்ட அதே காரணம்தான்.

நுண்ணிய உடல்கள் கடந்த பிறவிகளில் செய்த செயல்கள் பாவத்தையோ புண்ணியத்தையோ தருகின்றன. அதன் பலனை அனுபவிப்பதற்கு ஏற்றாற்போல் மனித உடலோ அல்லது மற்ற வகை உடலோ நுண்ணிய உடலுக்கு கிடைக்கிறது. மனித உடலை நாம் பெறுவதற்கு நாம் சென்ற பிறவிகளில் மிகுந்த புண்ணியம் செய்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில் மனித உடல் கிடைத்தால் மட்டுமே நமக்கு பரமனை பற்றிய இந்த பரமரகசியத்தை அறிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

முடிவுரை :

பரமாத்மா என்ற பரமனின் பிரதிபிம்பங்கள்தான் பல்வேறு உயிரினங்களின் நுண்ணியவுடலில் தோன்றும் ஜீவாத்மாக்கள். பல்வேறு உயிரினங்களின் பருவுடலும் நுண்ணிய உடலும் ஒன்றுக்கொன்று மிகவும் வேறுபட்டவை. ஆகவே அவற்றின் தோற்றம், தன்மை, செயல்பாடுகள் போன்றவற்றில் வேறுபாடு காணப்படும். ஆயினும் அவையனைத்தும் பரமாத்மாவினாலேயே இயக்கப்படுகின்றன.

பயிற்சிக்காக :

1. உயிரினங்களின் நான்கு அடிப்படை செயல்கள் யாவை?

2. பிறப்பின் அடிப்படையில் உயிரினங்களை எத்தனை வகையாக பிரிக்கலாம்?

3. இருதயத்தில் இருப்பது எத்தனை பேர்?

4. மனிதர்களிடையே இருக்கும் வேற்றுமைகளுக்கு காரணம் என்ன?

5. செயல் செய்வது பரமாத்மாவா இல்லை ஜீவாத்மாவா?

சுயசிந்தனைக்காக :

1. நாம் செய்த பாவ புண்ணியத்தால் இப்பிறவி ஏற்பட்டதெனில் முதன்முதலில் நாம் பிறந்ததற்கு என்ன காரணம்?

2. மற்ற உயிரினங்கள் அடுத்த பிறவியில் மனிதனாக பிறக்க என்ன செய்யவேண்டும்?

3. உயிர் பிரிவது என்றால் என்ன?