Wednesday, July 7, 2010

பாடம் 073: ஆத்மா அளவிடமுடியா அனந்தம் (பிரம்ம சூத்திரம் 2.3.19-32)

ஆத்மா நித்யமானது, சத்யமானது, உணர்வு மயமானது, அறிவு உருவானது என்ற விளக்கங்களை கொடுத்த பின் ஆத்மா அளவிடமுடியாத அனந்தம் என்ற கருத்தையும் அனந்தம்தான் ஆனந்தம் என்ற உண்மையையும் இந்த பாடம் தருகிறது.

அளவில் மிக நுண்ணியதான ஆத்மா நம் நெற்றியில் இரு புருவங்களுக்கு இடையே அமர்ந்து கொண்டு ஓட்டுநர் வாகனத்தை செலுத்துவதுபோல் நமது உடலை செலுத்தி வருகிறது என்பது போன்ற தவறான கருத்துக்கள் மக்களிடம் இருந்து வருகிறது. மேலும் சிலர் ஆத்மாவின் அளவு நமது கட்டைவிரலின் அளவு என்றும் அது நமது இருதயத்தில் இருந்து இயங்குகிறது என்றும் தவறாக நம்பி வருகிறார்கள்.

இது போன்ற தவறான கருத்துகளை நீக்கி ஆத்மாவின் உண்மையான அளவை வெகுத்தெளிவாக வேதம் விளக்கியுள்ளது. ஆத்மா அளவு கடந்தது. உயிரினங்கள் ஆத்மாவின் இருப்பை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. உயிரினங்கள் மடிந்து விடுவதால் ஆத்மா எவ்வித மாற்றமும் அடைவதில்லை. ஆத்மாவின் அருளால் இயக்கப்படும் ஜடமான உடல்கள்தான் உயிரினங்களாக காட்சியளிக்கின்றன. ஆத்மா உடல்களுக்குள் இருந்து அவற்றை இயக்குவதில்லை. அது எங்கும் வியாபித்து அனைத்து ஜடப்பொருள்களுக்கும் ஆதாரமாக இருக்கிறது. ஆத்மாவின் அறிவை பிரதிபலிக்கும் தன்மையுள்ள ஜடப்பொருள்கள் உயிரினங்களாக செயல்படுகின்றன.

பெயரில்லா பெருமாள் என்று பெருமாளை பெயரிட்டு அழைப்பது போல் அளவில்லா ஆத்மாவை அறிய சக்தியில்லாதவர்கள் ஆத்மாவை ஒரு அளவுக்கு உட்படுத்தி அறிய முயல்கிறார்கள். உண்மையில் ஆத்மா அனந்தமானது.

அனந்தம்தான் ஆனந்தம்

அளவுக்கு உட்பட்ட எதுவும் ஆனந்தம் அடைய முடியாது. இடத்தாலும் பொருளாலும் காலத்தாலும் அளவுக்கு உட்பட்டவை நமது மனதும் உடலும். அதனாலேயே கால காலமாக பூமிப்பந்தின் ஒவ்வொரு மூலை முடுக்கிலும் விண்வெளியின் கற்பனைக்கெட்டா தொலைவிலும் மனிதன் தொடர்ந்து எதை தேடுகின்றோம் என்று தெரியாமலேயே தொடர்ந்து ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுவருகிறான். மிருககாட்சி சாலை கூண்டில் அடைபட்ட மிருகம் எப்படி தன் சிறையை விரும்புவதில்லையோ அதே போல் மனிதனும் தொடர்ந்து இடம், பொருள், காலம் என்ற கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுதலை பெற துடித்துகொண்டிருக்கிறான்.

காலம் என்ற கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுதலை

எப்பொழுதும் நிரந்தரமாக வாழ்ந்தால் மட்டுமே ஆனந்தம், இன்றோ நாளையோ மரணம் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது என்ற நிலையில் எப்படி நம்மால் முழு அமைதியுடன் இருக்க முடியும் என்ற எண்ணத்தில் மரணத்தை வெல்ல தொடர்ந்து ஆராய்ச்சிகள் நடந்து வருகின்றன. மனிதனின் இந்த சாகா வரம் வேண்டும் என்ற ஆவலை தங்கள் சுயலாபத்திற்கு பயன்படுத்தும் சில ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் மூளையை குளிர்பதனபெட்டியில் வைத்து பாதுகாக்கும் வியாபாரத்தை ஆரம்பித்து உள்ளன. மரணத்தை வெல்லும் நாள் வந்தபின் இன்று மரிப்பவர்களை உயிர்பிப்பதாக கூறி ஒரு பெரிய தொகையை இவை வசூலித்து வருகின்றன.

என்றும் நிரந்தரமாக வாழும் வாழ்க்கை கிடைத்தால் மட்டுமே முடிவில்லா ஆனந்தம் கிடைக்கும் என்ற உண்மையை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல் இது போல் ஏமாந்து வரும் மனிதர்கள் சஞ்சீவினி மருந்தை தொடர்ந்து தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பொருள் கட்டுபாட்டில் இருந்து விடுதலை

மனிதன் மனிதனாக இருக்க முடியுமே தவிர பறவையாக மாறி பறக்க முடியாது. மீனாக மாறி கடலினுள் மூழ்க முடியாது. இந்த கட்டுபாட்டிலிருந்து மீளவே ஆகாய விமானத்தையும் நீர்மூழ்கி கப்பலையும் கண்டுபிடித்து தன்னை அனைத்துமாக பாவிக்க மனிதன் முயற்சி செய்து வருகிறான். சூப்பர்மேன் அல்லது ஸ்பைடர்மேன் போன்ற கற்பனை கதாபாத்திரங்கள் குழந்தைகளை மட்டுமின்றி வளர்ந்தவர்களையும் கவர்வதற்கு காரணம் மனிதன் தன் உடலின் சக்தியில் திருப்தி அடையாமல் இருப்பதே. பொருள் கட்டுபாட்டில் இருந்து விடுதலை அடையவேண்டும் என்ற துடிப்பு எவ்வளவு சக்திவாய்ந்த ஒரு உருவத்தை அடைந்தாலும் அடங்காது. வடிவம் அல்லது உருவம் அனைத்துக்கும் அப்பாற்பட்டு யாவுமாக நின்றால் மட்டுமே மனிதன் நிறைவு பெறுவான்.

இடம் என்ற கட்டுபாட்டிலிருந்து விடுதலை

ஆறு அடி நிலத்துக்குள் அடங்கிவிடும் உருவத்தை கொண்ட மனிதன் இந்த பரந்த பிரபஞ்சத்தை ஒப்பிடும்பொழுது கண்ணுக்கு தெரியாத நுண்ணிய கிருமிபோல் தன்னை பாவித்து தொடர்ந்து தன் அளவை அதிகபடுத்திகொள்ள முயற்சித்து கொண்டிருக்கிறான். இந்த உலகம் முழுவதும் வலம் வர வேண்டுமென்றும் பிரபஞ்சம் முழுவதையும் தன் கட்டுக்குள் கொண்டுவர வேண்டுமென்றும் மனிதன் ஆசைபடுகிறான்.

நிலவில் அடியெடுத்து வைத்துவிட்டதால் படிப்படியாக நட்சத்திரங்களிடையே வலம் வரும் நாள் வந்துவிடும் என்று நம்புகிறான். சூரியன் அழிவதற்குள் பூமியை உதறிவிட்டு அனைத்து மனிதர்களும் வசிக்க கூடிய செயற்கைகோளை உருவாக்கும் சக்தி வந்துவிடும் என்றும் அப்பொழுது தொடர்ந்து பயணித்து பிரபஞ்சம் முழுவதையும் ஆட்சி செய்து ஆனந்தமாய் வாழலாம் என்பது போன்ற கற்பனைகளில் அவன் ஆழ்ந்துள்ளான்.

தியானத்தின் மூலம் விடுதலை

இடம் பொருள் காலம் ஆகிய மூன்று கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுபெற பெரும்பான்மையான மக்கள் அறிவியலின் துணையுடன் முயற்சி செய்துகொண்டிருக்கும் அதேவேளையில் ஒரு சிலர் தியானம்தான் இதற்கு சரியான பாதை என்ற தவறான முடிவுடன் சமாதி அனுபவத்திற்காக முயன்று கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பத்மாசனத்தில் அமர்ந்து மனதின் எண்ணவோட்டங்களை முற்றிலும் நிறுத்திவிட்டால் நாம் இடம் பொருள் காலம் என்னும் மூன்று கட்டுபாடுகளிலிருந்தும் விடுபட்டு சமாதி நிலையை அடைவோம் என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை. மிக அதிக சாதனை தேவை என்பதால் இதை தவறான பாதை என்று வேதம் சொல்லவில்லை. உலகத்தை சமாதி அனுபவம் நிராகரிப்பதால்தான் அது தவறாகிறது.

உலகம் இருப்பது நம் அனுபவத்திற்காக. ஆனால் சமாதி என்பது உலகை பற்றிய எண்ணங்கள் இல்லாதபொழுது மட்டும்தான் சாத்தியம். எனவே ஆத்மா இடம் பொருள் காலம் ஆகிய கட்டுப்பாடுகளற்றது என்பதை அறிந்து கொள்ள சமாதி அனுபவம் ஒரு படிக்கட்டாக இருக்க முடியுமே தவிர இறுதிகுறிக்கோளாக இருக்கமுடியாது.

ஆத்மா அளவற்ற ஆனந்தம்

இடம், பொருள் மற்றும் காலம் ஆகிய கட்டுப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டதாக வேதம் ஆத்மாவை சித்தரிக்கிறது. எனவே அறிவியல் மூலமாகவோ சமாதி அனுபவம் மூலமாகவோ இந்த கட்டுப்பாடுகளை நீக்கும் செயலில் ஈடுபடாமல் நான் என்ற சொல்லின் பொருள் அளவற்ற ஆத்மா என்று அறிந்து கொள்வது மட்டுமே புத்திசாலித்தனம்.

முடிவுரை :

நாம் பூரணமானவர்கள் என்பதை நமக்கு உணர்த்தவே மோதக பிரியனான பிள்ளையாருக்கு பூரணத்தை உள்ளே வைத்து செய்த கொழுக்கட்டையை படைக்கும் வழக்கத்தை நம் முன்னோர்கள் நம்மிடம் ஏற்படுத்தியுள்ளனர். ஆனந்தத்தை தேடி தொடர்ந்து அலையும் மனிதன் தான் குறையுள்ளவன் என்று அறியாமையால் தவறாக நினைத்துகொண்டிருக்கிறான். அதனாலேயே இடம் பொருள் காலம் போன்ற கட்டுபாடுகள் நீக்கி பூரணமாக அவன் தொடர்ந்து முயற்சித்து வருகிறான். 

பூரணத்துவம் மட்டும்தான் தடைபடாத ஆனந்தத்தை தரவல்லது என்பது உண்மை. ஆனால் மனிதனின் இடம்-பொருள்-காலம் ஆகியவற்றை வெல்லும் செயல்பாடுகளால் பூரணத்துவம் வராது. எது வருமோ அது போய்விடும். எனவே என்றுமிருக்கும் ஆனந்தத்தை பெறுவதற்கு வெளியுலகில் ஒருவன் செய்யும் முயற்சிகள் பயனிளிக்காது.

நாம் இடம், பொருள் மற்றும் காலத்தால் கட்டுப்பட்டவர்கள் என்ற அஞ்ஞானத்துடன் செயல்பட்டுகொண்டிருந்தால் நம்மால் முக்தியடைய முடியாது. முக்தி என்றால் முழுமை அல்லது நிறைவு என்று அர்த்தம். பூரணத்துவம் என்பது நமது உண்மையான சொரூபமாய் இருந்தால் மட்டுமே அது நம்மை விட்டு செல்லாது. வேதம் நாம் பூரணமாக என்றும் இருப்பவர்கள் என்ற கருத்தை ஆத்மா அளவுகடந்தவன் என்ற விளக்கத்தின் மூலம் அறிவிக்கிறது.

ஆத்மா அளவற்ற அனந்தமாயிருந்தால் மட்டுமே அது ஆனந்த மயமானவனாய் இருக்க முடியும். ஆத்மா அனந்தமானது என்ற அறிவு ஏற்படும்வரை குறையேதுமில்லை என்று வாய்வார்த்தையாக சொல்லமுடியுமே தவிர குறைவற்ற ஆனந்தத்தை உணர முடியாது.

பயிற்சிக்காக :

1. ஆத்மாவின் அளவு பற்றி வேதம் கூறும் கருத்து என்ன?

2. அனந்தம் எப்படி ஆனந்தம் ஆகும்?

3. தியானம் மூலம் சமாதி நிலையை அடைவது தேவையா?

சுயசிந்தனைக்காக :

1. ஆத்மா அனந்தமானது என்று முறையாக பயின்று பெற்ற அறிவிற்கும் சமாதி மூலம் ஆத்மா அனந்தமானது என்று பெறும் அனுபவத்திற்கும் உள்ள ஒற்றுமை வேற்றுமைகள் என்ன? இவ்விரண்டில் எது சிறந்தது?

2. ஆத்மாவிற்கும் பிரபஞ்சத்திற்கும் உள்ள உறவு என்ன?

Monday, July 5, 2010

பாடம் 072: ஆத்மா அறிய முடியா அறிவு (பிரம்ம சூத்திரம் 2.3.18)

தோற்றம் மறைவு என்ற கட்டுக்கோப்புக்குட்படாமல் எவ்வித மாற்றமுமில்லாமல் என்றும் இருக்கும் நித்யமான ஆத்மா மட்டுமே சத்யம் என்ற கருத்தை கூறியபின் ஆத்மா உணர்வுமயமானது என்ற கருத்தை இந்த பாடம் தருகிறது.

உயிருள்ள உடல் மரணமடைந்தவுடன் ஜடப்பொருளாக மாறுகிறது. இந்த மாற்றத்திற்கு காரணம் உயிர் இருக்கும்பொழுது இருந்த உணர்வு இப்பொழுது இல்லாமல் போய்விட்டது என்ற வழக்கமான விளக்கம் தவறானது. மின்விளக்கு உடைந்து போனபின் அதிலிருந்து வெளிச்சம் வராததற்கு காரணம் மின்சாரம் இல்லாமல் போய்விட்டது என்று அர்த்தமல்ல. அதுபோல் மரணத்திற்கு பின் உடல் உணர்வை வெளிபடுத்தாதால் உணர்வு மறைந்து விட்டது என்று முடிவு செய்யகூடாது. உணர்வு என்றும் இருப்பது. அழியாதது. என்றும் நித்யமாய் இருக்கும் அந்த உணர்வுதான் ஆத்மா.

அனைத்தையும் அறிந்து கொள்ளும் ஆவல் அனைவருக்கும் பொதுவான ஒரு இயல்பு. அறிந்து வைத்துள்ள விஷயங்களை பொறுத்தும் அவ்வறிவை உபயோகபடுத்தி வாழ்வின் தரத்தை உயர்த்தும் சாமர்த்தியத்தை பொறுத்தும் அறிவின் திறன் மதிக்கப்படும். மரணத்தில் உடலிலிருந்து பிரியும் உயிர் என்பது யாது என்பதை அறிந்துகொள்ள அறிவியல் அறிஞர்கள் அனைவரும் தீவிரமாக முயற்சி செய்தும் ஆத்மா என்பது அவர்களது அறிவுக்குள் அகப்படாததற்கு காரணம் ஆத்மா அறியமுடியாத அறிவு என்பதேயாகும்.

அறியும் அறிவே ஆத்மா

அறிவு உருவானது ஆத்மா. ஆத்மாவை அறிய முடியாது என்று அறிந்து கொள்ள வேதம் விளக்கின் ஒளியை உதாரணமாக கொடுக்கிறது.
  1. அறியும் அறிவை நாம் எப்பொழுதும் உணர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.
நாம் பார்க்குமிடமெங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருப்பது ஒளி. ஒளியில்லாவிட்டால் நம்மால் பார்க்கவே முடியாது. எனவே நான் பார்க்கிறேன் என்பது உண்மையானால் அங்கு ஒளி நிச்சயம் இருக்கிறது என்று நாம் அறிவோம். ஆனால் நாம் ஒளியை பொதுவாக கவனிப்பதில்லை. அதுபோல் நம்மை சுற்றியுள்ள பொருள்களை அறியும் அறிவு ஒன்று இருக்கிறது என்பதை நாம் சுட்டிக்காட்டினால் மட்டுமே நாம் உணர்கிறோம்.
  1. அறியும் அறிவு இருப்பதால்தான் மற்ற பொருள்களை நம்மால் அறிய முடிகிறது.
அறையில் என்ன இருக்கிறது என்ற கேள்விக்கு கட்டில், நாற்காலி, தொலைகாட்சிபெட்டி என்பது போன்ற பதில்கள் வருமே தவிர ஒளி என்ற பதில் வரவே வராது. ஒளி என்பதை நாம் எப்பொழுதும் பார்த்துகொண்டிருக்கிறோம். மேலும் ஒளி இருப்பதனால் மட்டுமே நம்மால் எந்த ஒரு பொருளையும் பார்க்க முடிகிறது.

நான் இருக்கிறேன் என்ற உணர்வு எப்பொழுதும் இருப்பதால்தான் நம்மால் நம்மை சுற்றியுள்ள உலகத்தை பற்றிய அறிவை பெற முடிகிறது.
  1. அறியும் அறிவு அளவற்றது.
ஒரு நாற்காலியை நாம் பார்க்கும்பொழுது அதன் மீது படர்ந்து அதன் இருப்பை நமக்கு அறிவிக்கும் ஒளி நாற்காலியை மட்டுமல்லாமல் அனைத்து பொருள்களையும் ஒளிர்விக்கிறது. நாற்காலிக்கு ஒரு குறிபிட்ட வடிவமும் அளவும் இருக்கிறது. ஆனால் ஒளி எவ்வித வடிவத்திலும் அடங்காமல் அளவற்றதாய் எங்கும் வியாபித்திருக்கிறது.

மேலும் நாற்காலி, மேஜை என்று பல பொருள்கள் இருந்தாலும் அனைத்து பொருள்களையும் நமக்கு காட்டிக்கொடுக்கும் ஒளி ஒன்றே ஒன்றுதான்.

நாற்காலியை பற்றிய அறிவு அருகில் உள்ள மேஜையின் அறிவிலிருந்து வேறுபட்டது. அதுபோல் ஒவ்வொரு பொருள்களை பற்றிய அறிவும் அந்தந்த பொருள்களின் தன்மைகேற்றவாறு வேறுபடும். ஆனால் அறியும் அறிவில் எவ்வித வேறுபாடும் இல்லை. நாற்காலியை அறியும் அறிவு மேஜையை அறியும் அறிவிலிருந்து வேறுபடுவதில்லை. எனவே அறியும் அறிவு ஒன்றே.

நாற்காலியை பற்றிய அறிவு ஒரு வரைமுறைக்கு உட்பட்டது. ஆனால் அறியும் அறிவு எவ்வித கட்டுப்பாட்டுக்குள்ளும் அடங்காமல் எல்லா சமயங்களிலும் எல்லா இடங்களையும் வியாபித்து இருப்பது.
  1. அறியும் பொருள்கள் இல்லாமல் போனாலும் அறியும் அறிவு தொடர்ந்து இருக்கிறது.
ஒளி இல்லாமல் போகலாம். ஆனால் அறியும் அறிவு இல்லாமல் போவதில்லை. நாம் விழித்திருக்கும் பொழுது நம்மை சுற்றியுள்ள பொருள்களை அது நமக்கு அறிவிக்கிறது. நாம் கனவு காணும்பொழுது கனவில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை அறிந்து கொள்ள உதவுகிறது. நம் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஒன்றையும் அறியாமல் சுகமாக தூங்கினோம் என்பதையும் அறியும் அறிவு அறிகிறது.
  1. அறியும் அறிவை அறியமுடியாது.
ஒளியை நம்மால் நேரடையாக பார்க்கவே முடியாது. ஒளியால் ஒளிர்விக்கப்பட்ட பொருள்களை பார்ப்பதால் மட்டுமே ஒளி இருக்கிறது என்று நாம் அறிகிறோம். விண்வெளியில் பயணம் செய்யும்பொழுது நம் கண்முன் பொருள்கள் எதுவும் இல்லாமல் இருந்தால் நமது முதுகின் பின் சூரியன் மிக அதிகமான ஒளியை வீசிக்கொண்டிருந்தாலும் முழு இருட்டைத்தான் அனுபவிப்போம். ஒளியை தரும் சூரியனை பார்க்கமுடியுமே தவிர ஒளியை பார்க்கவே முடியாது.

அது போல எல்லா பொருள்களையும் நாம் அறிவதால் அறியும் அறிவு ஒன்று இருக்கிறது என்று நாம் உணர முடியுமே தவிர நாற்காலி அல்லது மேஜையின் அறிவை நாம் அடைவது போல் அறியும் அறிவை நம்மால் அறிய முடியாது.

முடிவுரை :

ஆத்மா அறிய முடியா அறிவு என்று சொல்லுவதற்கு காரணம் ஆத்மாவே அறிவு உருவமாக இருப்பதால்தான். தீயை எரிக்கமுடியாது. எது எரிக்கப்பட்டதோ அது தீயாக இருக்க முடியாது. ஏனெனில் எரிப்பது என்பது தீயின் இயல்பு. தீயைத்தவிர எரிக்ககூடிய பொருள் வேறு ஏதுமில்லை. அதுபோல அறிதல் என்பது அதன் இயல்பாக இருப்பதால் ஆத்மா அறியமுடியாத அறிவாகும். எது அறியப்பட்டதோ அது ஆத்மாவாக இருக்க முடியாது ஏனெனில் ஆத்மாவைத்தவிர அறிய கூடிய பொருள் வேறு ஒன்றுமில்லை.

நான் என்ற சொல்லின் பொருளே ஆத்மா என்பதால் யாராலும் ஆத்மாவை அறிந்து கொள்ள முடியாது என்று வேதம் கூறுகிறது.

பயிற்சிக்காக :

1. ஆத்மாவை ஒளியுடன் ஒப்பிட்டு வேதம் சொல்லும் ஐந்து கருத்துக்கள் யாவை?

சுயசிந்தனைக்காக :

1. ஆத்மாவை யாராலும் அறிந்து கொள்ள முடியாதென்பதால் அதை இல்லை என்று சொல்ல முடியுமா?


Thursday, July 1, 2010

பாடம் 071: ஆத்மா என்றும் இருக்கும் சத்தியம் (பிரம்ம சூத்திரம் 2.3.17)

எது சத்யமோ அது நித்யம் என்ற விளக்கத்தை கொடுத்து ஆத்மா என்பது என்றும் மாறாமல் அழியாமல் இருக்கும் தத்துவம் என்பதையும் இந்த பாடம் விவரிக்கிறது.

எது எவ்விதமாற்றமும் இல்லாமல் இருக்கிறதோ அதுவே நித்யம்

நம் உடல் பிறந்ததிலிருந்து தொடர்ந்து வளர்ந்து பின் தேய்ச்சியுற்று கடைசியில் மறைகிறது. இருத்தல், பிறத்தல், வளர்தல், மாறுதல், தேய்தல் மற்றும் மறைதல் என்ற ஆறு மாற்றங்களுக்கு உட்படும் உடல் பால்யம், கௌமாரம், யௌவனம் மற்றும் வயோதிகம் என்ற நான்கு வித பருவங்களை கடக்கிறது. ஆனால் நான் என்ற சொல்லின் சரியான பொருளான ஆத்மாவோ எவ்வித மாற்றத்திற்கும் ஆளாவதில்லை. உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்களை உணரும் நாம், நான் என்ற உணர்வில் எவ்வித மாற்றமும் இல்லாமல் என்றும் ஒரே நிலையில் இருப்பதை நமது அனுபவத்திலிருந்து அறிகிறோம்.

உடலைப்போலவே மனதும் தொடர்ந்து மாறிவருகிறது. உடலின் மாற்றத்தையும், மனதின் மாற்றத்தையும் அறிய வேண்டுமானால் மாறாத ஆத்மா நானாக இருக்கவேண்டும். அவ்வாறின்றி மனதுதான் நான் என்பது உண்மையானால் என் மனதில் தோன்றும் மாற்றங்களை நான் அறிகிறேன் என்று சொல்வது யார்? நாம் அமர்ந்திருக்கும் வாகனம் நகர்கிறதா இல்லையா என்பதை அறிய நகராத பொருள்கள் அவசியம். நம்மைசுற்றியுள்ள ஒவ்வொரு பொருளும் ஒவ்வொரு திசையில் தொடர்ந்து பயணித்துக்கொண்டிருந்தால் நாம் ஒரே இடத்தில் இருக்கிறோமா இல்லை நாமும் ஏதாவது ஒரு திசையில் நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறோமா என்று சொல்லவே முடியாது. உடலும் மனதும் மாறுவதை நாம் உணர்வதால் நான் என்பது மாறாத ஆத்மாவாக இருக்கவேண்டும் என்பதை நாம் யுக்தி பூர்வமாக அறியலாம்.

வேதம் ஆத்மா என்றும் மாறாமல் இருப்பது என்று கூறுகிறது. எனவே வேதம், அனுபவம், யுக்தி ஆகிய மூன்றும் மாற்றமற்ற ஆத்மாவை நமக்கு அறிவிக்கிறது.


பிரபஞ்சம் நித்யமானது அன்று

தோற்றம் மறைவு போன்ற மாற்றங்களுக்கு உட்படாமல் என்றும் இருக்கும் ஆத்மா மட்டும்தான் நித்யமானது. பிரபஞ்சம் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு முன் தோன்றியது என்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு பின் நிச்சயம் அழியும் என்றும் அறிவியல் நமக்கு தெரிவிக்கிறது.

நாமும் நம் அனுபவத்தில் அனைத்தும் மாறுவதை அறிகிறோம். பிறந்தவை அனைத்தும் இறப்பதை பார்க்கிறோம். நிலையான ஒன்று என்று எதையும் குறிப்பிடமுடியாது என்பதை உணருகிறோம்.

வேதமும் தோன்றிய பிரபஞ்சம் பிரளயத்தில் அழியும் என்கிறது.

ஆக அறிவியல், அனுபவம் மற்றும் வேதம் ஆகிய மூன்றும் இந்த பிரபஞ்சம் நித்யமானது அல்ல என்ற கருத்தை நிலை நிறுத்துகின்றன.

எது நித்யமோ அதுவே சத்யம்

உண்மை என்றால் என்ன? நான் எதை உண்மை என்று நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறேனோ அது மட்டும்தான் உண்மை என்பதும் பெரும்பாலான மக்கள் எதை உண்மை என்று ஒத்துக்கொள்கிறார்களோ அதுதான் உண்மை என்பதும் தவறான பதில்கள். எது ஒன்று எல்லோருக்கும் உண்மையாய் இருக்கிறதோ அதைதான் சத்யம் என்று கூறமுடியும். உதாரணமாக இவர் என் தாய் என்பது எனக்கு மட்டும்தான் உண்மை. என் தந்தைக்கு அதே நபர் மனைவியாவார். இதுபோல் ஒவ்வொருவர் பார்வைக்கு வெவ்வேறாக இல்லாமல் இருப்பது மட்டுமே சத்யம்.

எல்லோர் கண்ணுக்கும் மாம்பூ பூவாகத்தானே தெரிகிறது, அதனால் அதை சத்யம் என்று முடிவுசெய்யலாமா என்றால் முடியாது. இன்று பூவாக இருப்பது நாளை மாங்காயாக மாறி பின் மாம்பழம், விதை என்று தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருப்பதால் அதையும் சத்யம் என்று ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. தாஜ்மஹால் சத்யமா? பூமியே பிரளயத்தில் அழியபோகிறதென்பதால் அதுவும் சத்யமல்ல.

எனவே எது மூன்று காலங்களிலும் மாறாமல் நித்யமாக இருக்கிறதோ அது மட்டுமே சத்யம்.

நேற்று இன்று நாளை என்ற காலச்சக்கரத்தின் பிடியில் அகப்படாமல் நித்யமாக இருக்கும் ஆத்மா மட்டுமே சத்யம் ஆகும். நேற்றொரு தோற்றம் இன்றொரு மாற்றம் என்று தொடர்ந்து மாறும் உயிரினங்கள் மற்றும் ஜடப்பொருள்கள் உள்ளிட்ட இந்த பிரபஞ்சம் உண்மையல்ல. அது ஒரு மாயத்தோற்றம்.

உலகம் மாறிக்கொண்டே இருந்தாலும் அதை ஏன் என்றும் மாறும் சத்யம் என்று கூறக்கூடாது என்ற சந்தேகம் எழலாம். மாறும் பொருள்கள் நிச்சயம் ஒரு நாள் அழிவதால் அவற்றை சத்யம் என்று கூறமுடியாது.

மேலும் இருத்தல் என்பது அறிதல் என்பதை ஆதாரமாக கொண்டுள்ளது. யாராலும் எப்பொழுதும் அறிய முடியாத ஒரு பொருள் இருக்கவே முடியாது. அறியப்படும் பொருளின் இருத்தல் அறிபவனை சார்ந்திருப்பதால் அறிபவன் மட்டுமே சத்யம். அறியப்படும் பொருள் மாயை.

முடிவுரை :

என்றும் எவ்வித மாற்றதிற்கும் உட்படாமல் பிறப்பு இறப்பு என்ற சுழற்சிக்கு கட்டுபடாமல் நித்யமாக இருக்கும் ஆத்மா மட்டுமே சத்யமானது.

பயிற்சிக்காக :

1. நித்யம் என்றால் என்ன?

2. எது சத்யம்?

சுயசிந்தனைக்காக :

1. பூமி தோன்றுவதற்கு முன் சூரியன் இருந்தது என்பதை அறிபவர் யார்?

Monday, June 28, 2010

பாடம் 070: ஆத்மா அழியாதது (பிரம்ம சூத்திரம் 2.3.16)

பிரளயத்தின் பொழுது அனைத்தும் அழியும் விதத்தை விவரித்தபின் அழிவு என்பது பிரபஞ்சத்திற்கு மட்டும்தான், ஆத்மாவுக்கல்ல என்பதை இப்பாடம் தெளிவுபடுத்துகிறது.

மரணம் ஆத்மாவுக்கல்ல

அனைத்து உயிரினங்களும் பிரளயத்தின்பொழுது அழியும் என்பதன் பொருள் அனைத்து அசையும் மற்றும் அசையா ஜடப்பொருள்களும் அழியும் என்பதே. உயிரினம் என்ற சொல் இந்த இடத்தில் உடல் மற்றும் மனதை மட்டும்தான் குறிக்கும். எனவே மரணம் என்பது வெறும் உடல்களுக்கு மட்டுமேயன்றி அழிவு ஆத்மாவுக்கல்ல. நான் என்ற சொல்லின் உண்மை பொருள் ஆத்மா. எனவே என் உடல் பிரளயத்தில் அழிந்தாலும் நான் அழியமாட்டேன் என்பதை தெளிவாக புரிந்து கொண்டால் நாம் அழிவைக்கண்டு அஞ்சவேண்டிய அவசியமில்லை.

ஆத்மா என்றால் என்ன?

ஆத்மா என்றால் என்ன என்று முறையாக யாரும் நமக்கு சொல்லித்தராமலேயே வழக்கில் பொதுவாக உபயோகபடுத்தும் 'அன்னாரது ஆத்மா சாந்தி அடையட்டும்' போன்ற தொடர்களின் அடிப்படையில் 'எனக்கு ஒரு ஆத்மா இருக்கிறது' என்ற எண்ணம் நம்மிடம் இருந்து வருகிறது. அணிந்திருக்கும் சட்டையை 'நான்' என்ற சொல்லின் பொருளுக்குள் உட்பட்டதாக நாம் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. சட்டை கிழிந்து விட்டால் நான் இறந்துவிட்டேன் என்று துயரப்படுவதுமில்லை. ஒரு சிலருக்கு புதிதாக வேறு ஒரு சட்டை வாங்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டதற்காக மகிழ்ச்சிகூட ஏற்படும். அணிந்திருக்கும் சட்டை போன்றதுதான் நாம் உபயோகபடுத்தும் உடலும் மனதும். இவை 'நான்' என்ற சொல்லின் பொருளுக்குள் அடங்கா. நான் என்பது ஆத்மா மட்டுமே.
  
நமது வாகனங்களுக்கு இங்கும் அங்கும் அலைய ஆவல் ஏதுமில்லை. ஓட்டுனர் ஒருவர் வாகனத்தை செலுத்தினால் மட்டுமே வாகனம் நகர ஆரம்பிக்கும். ஊதியத்திற்காக அமர்த்தப்பட்டுள்ள ஓட்டுனருக்கு கூட எப்பொழுது வேலை முடிந்து வீடு திரும்பலாம் என்ற எண்ணம் இருக்குமே தவிர வாகனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் நாம் போகவேண்டிய இடங்களுக்கு செல்ல அவருக்கு அவா இருக்காது. வண்டியும் ஓட்டுனரும் இருப்பது நமக்காகவே தவிர அவை நாமே அல்ல.

நான் ஆத்மா. உடல் எனது வாகனம். மனது அந்த வாகனத்தை செலுத்தும் ஓட்டுனர். ஆத்மா கண்ணுக்கு தெரியாமலும் ஆத்மாவின் குரல் காதுக்கு கேட்காமல் இருப்பதாலும் வாகன ஓட்டுனர் தான் வண்டிக்கு சொந்தக்காரர் போல செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார். வாகனத்தின் பின் இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டிருக்கும் நாமும் ஓட்டுனர்தான் நான் என்ற தவறான எண்ணத்தில் அவரது விருப்பத்திற்கு செயல் பட்டுகொண்டிருக்கிறோம்.

விருப்பு வெறுப்புகள் நமக்கு நன்மை பயக்குமா அல்லல் ஏற்படுத்துமா என்று ஆராயாமல் மனம் போன பொக்கில் வாழ்க்கையை பெரும்பாலோர் நடத்தி வருகிறார்கள். ஓட்டுனரும் வாகனமும் நமது உபயோகத்திற்காக இருக்கிறது என்று அறிந்து கொண்டால் நம் வாழ்க்கைப்பாதையை திருத்திகொண்டு குறையாத இன்பமும் தடைபெறாத அமைதியும் என்றும் நிறைந்த ஒரு வாழ்வை நாம் வாழலாம்.

அதைவிடுத்து ஓட்டுனருக்கும் வாகனத்துக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுத்துகொண்டிருந்தால் மரணபயமும் பிரளய பயமும் நம்மை விட்டகலா. மரணத்திற்குபின் வாகனம் என்கிற நம் உடல் மறைந்தாலும் நமது ஓட்டுனர் நம்முடன் அடுத்த பிறவிக்கும் தொடர்ந்து வந்து புதிதாக நமக்கு கிடைக்கும் உடலை தனது புதிய வாகனமாக கருதி மறுபடியும் நம்மை தவறான வழியில் அழைத்துசெல்வார். எனவே பிறப்பு இறப்பு என்ற முடிவில்லா சுழற்சியில் சிக்கி நாம் இன்பம் எங்கே என்று தொடர்ந்து தேடிக்கொண்டிருப்போம். நான் ஆத்மா என்ற அறிவு நமக்கு எப்பொழுது ஏற்படுகிறதோ அப்பொழுதுதான் இந்த தேடல் முடிவுபெறும்.

முடிவுரை :

பிறப்பும் இறப்பும் ஆத்மாவுக்கல்ல. நான் என்ற சொல்லின் உண்மையான பொருள் ஆத்மா என்பது மட்டுமே. ஆகையால் பிரளயத்தின்பொழுது நம் பருவுடல், நுண்ணிய உடல் உள்ளிட்ட அனைத்து பஞ்சபூதங்களும் அழிந்தாலும் நான் அழிவதில்லை என்ற அறிவை நாம் பெறுவது அவசியம்.

பயிற்சிக்காக :

1. ஆத்மா என்பதன் பொருள் என்ன?

2. மரணத்திற்கு பின் நம் உடலிலிருந்து நமது ஆத்மா நம்மைவிட்டு பிரிந்து செல்லும் என்ற கருத்து உண்மையா?

சுயசிந்தனைக்காக :

1. ஆத்மா ஒன்றா பலவா?

2. பிரளயத்திற்கு முன்னும் பின்னும் ஆத்மாவின் நிலை என்ன?


Friday, June 25, 2010

பாடம் 069: ஊழிக்காலத்தில் மனிதர்கள் (பிரம்ம சூத்திரம் 2.3.15)

பிரளயத்தின்பொழுது பஞ்சபூதங்கள் அழிந்து பரமனுடன் ஒன்றாகும் விதத்தை சித்தரித்தபின் மனிதர்கள் மற்றும் மற்ற உயிரினங்களுக்கு ஏற்படும் கதியைபற்றி இந்த பாடம் விவரிக்கிறது.

மரணம் என்றால் என்ன?

பெரும்பான்மையான மனிதர்களுக்கு மரணம் என்பது அச்சத்தை கொடுக்ககூடிய ஒரு நிகழ்வு. மரணபயம் என்பது நாம் மரணமடையபோகிறோம் என்ற எண்ணத்தினால் ஏற்படுகிறதே தவிர மரணம் என்றால் என்ன என்று நமக்கு தெரிந்திருப்பதால் அல்ல. புலிக்கு பயப்படுவதற்கும் பூதத்திற்கு பயப்படுவதற்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கிறது. புலியிடம் அகப்பட்டால் என்ன நடக்கும் என்று நமக்கு தெரிந்திருப்பதால் அதனிடம் பயப்படுவது நியாயம். பூதம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாதபொழுது அதற்கு பயப்படுவது சிறுபிள்ளைத்தனம். மரணம் என்றால் என்ன என்ற வேதம் தரும் அறிவை முழுதும் புரிந்துகொண்டால் மரண பயம் நீங்கிவிடும். உலகம் அழிந்து விடுமோ என்ற பயமும் இருக்காது.

மரணம் என்பது ஆழ்ந்த உறக்கம் போன்றது. ஆழ்ந்த உறக்கத்தை நாம் அனைவரும் விரும்புகிறோம். மரணம் என்றால் மட்டும் வேண்டாம் என்கிறோம். மரணமடைந்த பின் எனக்கும் என்னைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் என்னவாகும் என்ற கவலையாலேயே மரணத்தை தவிர்க்க நினைக்கிறோமே தவிர மரண அனுபவம் எனக்கு வேண்டாம் என்ற காரணத்தால் அல்ல.

பிரளயத்தின்பொழுது, 'நான் இறந்ததும் மற்றவர்களுக்கு என்ன ஆகும்' என்ற கவலைக்கு அவசியமில்லை. ஏனெனில் அனைத்து உயிரினங்களும் ஒரே சமயத்தில் அழிவதால் நான் போனபின் என் நாய்க்கு யார் சாப்பாடுபோடுவார்கள் என்ற கவலையோ என்னுடைய சொத்தையெல்லாம் யார் அனுபவிக்க போகிறார்களோ என்ற பயமோ தேவையில்லை.
மரண அனுபவம் ஆழ்ந்த உறக்கத்தை போன்றதென்பதால் அதை குறித்தும் நாம் அஞ்சத்தேவையில்லை. எஞ்சியிருப்பது மரணத்துக்கு பின் எனக்கு என்ன ஆகும் என்ற ஒரே கவலைதான்.

மரணத்தின் தன்மைகளை பற்றி வேதம் தரும் பின்வரும் உண்மைகளை தெரிந்து கொண்டால் இந்த கவலையும் மறையும்.
  1. இரவு உறங்கியபின் மறுநாள் காலை எழுந்திருப்பது போல் மரணமடைந்தாலும் நாம் மறுபடியும் எழுந்திருப்போம். உறங்கும்பொழுது நேரம் என்பதற்கு அர்த்தமில்லை. எழுந்தவுடன் ஒரு எட்டு மணிநேரம் நாம் இல்லாமல் இந்த உலகம் தொடர்ந்து செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தது தெரியவரும். அது போல மரணமடைந்த பின் நம்மை பொறுத்தவரை நேரம் நின்றுவிடும். மறுபடி எழுந்தவுடன் சற்று அதிகம் மாறுபட்ட உலகில் நம் வாழ்க்கைபயணத்தை தொடருவோம்.
  1. உறங்கி எழுந்தால் நம்மை சேர்ந்த பணம், பதவி, சுற்றம் ஆகியவற்றில் அவ்வளவு மாற்றமிருக்காது. மரணத்துக்கு பின் மீண்டும் எழும்பொழுது நாம் செய்த வினைகளுகேற்ப இப்பொழுது இருப்பதைவிட பலமடங்கு சிறப்பான சுற்றுபுரத்தில் நாம் இருக்க வாய்ப்புள்ளது.
  1. வயதாகிய உடலை உதறிவிட்டு மறுபடி ஒரு புதிய இளைய உடலை பெறும் வாய்ப்பு மரண உறக்கத்தில் மட்டும்தான் நமக்கு கிடைக்கும்.
  2. மனது மரணத்திற்கு பின்னும் நம்முடன் தொடரும். அதே மனதாயிருந்தாலும் அதில் அவசியமில்லாத அத்தனை நினைவுகளும் நீக்கப்பட்டு அது புதிதாக இருக்கும். உபயோகிக்கப்பட்ட கம்புயூட்டரை வாங்கும்பொழுது ஹார்ட் டிஸ்க்கை ஃபார்மட் செய்வது எப்படி புத்திசாலித்தனமோ அதுபோல நமது புதிய வாழ்வுக்கு தேவையில்லாத பழைய நினைவுகளை மரணம் நம் மனதிலிருந்து நீக்குவது நமக்கு நன்மை பயக்கும்.
  1. நம் விருப்பு வெறுப்புகள், நமது அறிவாற்றல், திறமை, புத்திசாலித்தனம் (IQ) போன்றவை மரணத்தில் மாற்றமடையா. இதற்கு காரணம் நமது மனம், புத்தி, கருவி கரணங்கள் ஆகியவை நமது நுண்ணிய உடலைச்சேர்ந்தவை. மரணத்தின் பொழுது பருவுடல் மட்டும் அழியுமே தவிர நுண்ணிய உடல் அழியாது. அது பிறவிதோரும் நம்முடன் தொடரும். இதனாலேயே மரணம் என்பதை ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்கு ஒப்பிட முடிகிறது. தூக்கத்திலிருந்து எழுபவர் தூங்க சென்றவரிடமிருந்து வேறுபட்டவரல்ல. அதே போல புதிதாக பிறப்பவர் மரணமடைந்தவரிடமிருந்து வேறுபட்டவரல்ல. பருவுடலை மாற்றுவது பழைய உடையை நீக்கி புதிய உடையை புனைவது போல. எனவே மரணத்திற்கு பின் அதே மனிதன்தான் வேறொரு உடலில் பிறக்கிறான்.
  1. ஊழிக்காலத்தில் ஏற்படும் மரணத்தில் மட்டும் நம் நுண்ணுடல் நம்முடன் தொடர்ந்து வருவதில்லை. எப்படி பருவுடல் பஞ்சபூதங்களுடன் சேர்ந்து மறைந்து விடுகிறதோ அது போல நமது நுண்ணுடலும் அவற்றை தோற்றுவித்த நுண்ணிய பஞ்சபூதங்களில் கலந்து மறைந்துவிடும்.
  1. ஆயினும் தொடர்ந்து ஏற்படும் பிறப்பு-இறப்பு-மீண்டும் பிறப்பு என்ற சுழற்சி பிரளயத்தில் முழுவதும் முடிவடைந்துவிடுவதில்லை. அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் பருவுடல், நுண்ணிய உடல் மற்றும் காரண உடல் என்று மூன்று உடல்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பிறப்பு-இறப்பு சுழற்சியிலும் பருவுடல் மட்டும் அழியும். பிரளயத்தில் பருவுடலுடன் நுண்ணிய உடலும் அழிந்து விடும். ஆனால் நம் காரண உடல் அழியாது.
  1. நாம் செய்த வினைகளின் பயன்கள் நமது காரண உடலில் பதிவாகியுள்ளன. பிரளயம் என்பது பிரபஞ்சத்தின் முடிவான மறைவு அல்ல. ஆக்கல், காத்தல், அழித்தல் என்ற முடிவற்ற சுழற்சியில் பிரளயத்திற்கு பின் மறுபடியும் உலகம் உண்டாக்கப்படும். அப்பொழுது நாம் மீண்டும் பிறப்போம். நமது வினைகளின் பலனுக்கேற்றாற்போல் பிறந்து மறுபடியும் விருப்பு வெறுப்புகளையும் அறிவையும் சேர்க்கத் துவங்குவோம்.
வேதம் கூறும் இவ்வுண்மைகளை நாம் அறிந்து கொண்டால் ஊழிக்காலத்தில் கூட பயப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை. பெரும்பாலோருக்கு மரண பயம் ஏற்படும்பொழுது கடவுளின் ஞாபகமும் ஏற்படுகிறது. வாழ்நாழ் முழுவதும் நாத்தீகனாக இருந்தாலும் மரணம் ஏற்படுவது உறுதி என்ற நிலையில் எல்லோரும் தீவிர கடவுள் பக்தி கொண்டவர்களாக மாறிவிடுகிறார்கள்.

இதற்கு காரணம் அறியாமையே. ஒருவேளை கடவுள் நம்மை தண்டித்துவிடுவாரோ என்ற கடவுளிடம் தோன்றும் பயமே பலரிடம் பக்தியாக மாறுகிறது. வாழ்நாழ் முழுவதும் பக்தி செய்தவர்கள் தாங்கள் செய்த பக்திக்கு பலனாக மோட்சம் தரவேண்டும் என்று கடைசிகாலத்தில் கடவுளிடம் கோருகிறார்கள். மீண்டும் பிறவா வரம் பரமனை முழுதும் அறிந்து கொள்வதால் மட்டும் கிடைக்குமேயன்றி வெறும் கோரிக்கைகளால் கிடைக்காது.

முடிவுரை :

ஊழிக்காலத்தில் பிரபஞ்சம் படிப்படியாக தோற்றத்திற்கு எதிர்வரிசையில் ஒடுக்கம் அடைகிறது.

உயிரினங்களின் பருவுடல் ஜடமென்பதால் மற்ற அனைத்து ஜடப்பொருள்களையும் போல பஞ்சபூதங்களில் ஒடுங்கிவிடும். பஞ்சபூதங்கள் ஒன்றினுள் ஒன்று ஒடுங்கி கடைசியில் அனைத்தும் பரமனுடன் ஒன்றிவிடும்.

பிறவிகள்தோறும் தொடரும் நுண்ணிய உடலும் பிரளயகாலத்தில் அழிந்துவிடும். பருவுடலைக்காட்டிலும் நுண்ணியது என்றாலும் நுண்ணிய உடலும் பஞ்சபூதங்களால் உருவாக்கப்பட்டவையே. எனவே அனைத்து உயிரினங்களின் நுண்ணிய உடல்களும் பிரளயத்தின்பொழுது அழிந்து விடும்.

காரண உடல் பரமனின் மாயாசக்தியின் ஒரு அங்கம். எனவே பிரபஞ்சத்தின் அழிவு காரண உடலை அழிக்காது. ஆர்டிக் கடலில் கண்ணுக்கு தெரியும் பனிப்பாறைகளை பருவுடலுக்கு ஒப்பிட்டால் கண்ணுக்குத்தெரியாமல் கடலில் ஆழ்ந்திருக்கும் பகுதியை நுண்ணிய உடலுக்கு ஒப்பிடலாம். காரண உடல் என்பது கடலின் ஏற்படும் குளிர்ச்சியை போன்றது. தட்பவெப்ப நிலைக்கேற்றவாரு பனிப்பாறைகள் உருவாகி மறைவது நம் பிறப்பு-இறப்பு சுழற்சியை போன்றது. வேனில் காலத்தில் பனிப்பாறைகள் முழுவதுமாக மறைந்தாலும் கடலின் குளிர்ச்சியடையும் தன்மை மறைவதில்லை. அது குளிர் காலத்தில் மீண்டும் பனிப்பாறைகளை உருவாக்க காரணமாயிருத்தல் போல நமது காரண உடல்கள் பிரபஞ்சத்தின் அடுத்த தோற்றத்தில் உயிரினங்கள் மறுபடி தோன்ற காரணமாயிருக்கும்.

பயிற்சிக்காக :

1. மரண பயத்திற்கு காரணங்கள் என்ன?

2. மரண அனுபவம் நமக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறதா?

3. மரணத்தின் பொழுது அழிவதற்கும் பிரளயத்தின் பொழுது அழிவதற்கும் உள்ள வேறுபாடுகளை உயிரினங்களின் மூன்று உடல்களின் நோக்கில் ஆராய்க.

சுயசிந்தனைக்காக :

1. பிரளயத்திற்கு பின் தோன்றும் உலகில் மனிதர்களுக்கு விருப்பு வெறுப்புகள் இருக்காதா?

2. காரண உடல்களுக்கிடையே வேறுபாடு உள்ளதா?